Mehmet Shehu dhe Kadri Hazbiu përballë CIA-s. Si i futi Sigurimi në kurth agjentët!
Dritare.net

Studiuesi shqiptaro-amerikan Albert Lulushi, autor i librit “Operation Valuable Fiend” (Operacioni Kundërshtari i Dobishëm), ishte i ftuar në emisionin “Shqip” të Rudina Xhungës në DritareTV, ku foli për dokumentet e deklasifikuara të CIA-s dhe operacionet sekrete amerikane e britanike kundër regjimit të Enver Hoxhës.
Një nga aspektet më të rëndësishme të kësaj historie është mënyra se si Sigurimi i Shtetit arriti të zbulonte dhe të neutralizonte një pjesë të grupeve antikomuniste që dërgoheshin në Shqipëri.
Në vitet pas Luftës së Dytë Botërore, inteligjenca amerikane dhe ajo britanike organizuan operacione për infiltrimin e shqiptarëve të përgatitur jashtë vendit. Qëllimi ishte krijimi i lidhjeve me kundërshtarët e regjimit, mbledhja e informacioneve dhe nxitja e rezistencës antikomuniste.
Por përballë tyre qëndronte një aparat sigurie që kishte ndërtuar një rrjet të gjerë kontrolli dhe informatorësh.
Në këtë përballje, drejtuesit e regjimit, përfshirë Mehmet Shehun dhe Kadri Hazbiun, kishin rol të rëndësishëm në strukturat politike dhe të sigurisë që kundërshtonin veprimtarinë e shërbimeve të huaja.
Një nga metodat më të rrezikshme të përdorura nga Sigurimi ishte kontrolli i komunikimeve të agjentëve të kapur.
Kur një person i infiltruar arrestohej, autoritetet shqiptare mund të përpiqeshin të merrnin në kontroll pajisjet e tij të radiokomunikimit dhe të vazhdonin lidhjen me qendrën që e kishte dërguar.
Në këtë mënyrë, shërbimi i huaj mund të besonte se agjenti vazhdonte të ishte i lirë dhe po kryente misionin, ndërsa informacionet që merrte kontrolloheshin nga Sigurimi.
Kjo praktikë njihet si lojë radioje dhe ishte një nga format më të sofistikuara të kundërzbulimit të asaj periudhe.
Në historinë e operacioneve kundër regjimit komunist përmenden edhe emrat e Et'hem Çakos, Hamit Matjanit dhe Zenel Shehut, të lidhur me përpjekjet e emigracionit antikomunist dhe me operacionet e shërbimeve perëndimore.
Fati i këtyre njerëzve tregon rrezikun e jashtëzakonshëm që mbartnin misionet e fshehta. Ata hynin në një vend ku aparati shtetëror i sigurisë kishte kontroll të fortë mbi territorin, komunikimet dhe popullsinë.
Për CIA-n dhe shërbimet britanike, një nga problemet kryesore ishte verifikimi i informacioneve që mbërrinin nga terreni.
Nëse një kanal komunikimi ishte komprometuar, një raport që dukej i besueshëm mund të ishte në të vërtetë pjesë e një operacioni mashtrimi.
Kjo krijonte një situatë ku dështimi i një misioni mund të sillte dështimin e misioneve të tjera.
Lulushi trajton në librin e tij pikërisht këto dobësi: vështirësitë e organizimit, mungesën e informacionit të besueshëm, rivalitetet mes strukturave dhe aftësinë e Sigurimit për të shfrytëzuar gabimet e kundërshtarëve./dritare.net

