Amaneti i fundit i Vaçe Zelës! Flet i vëllai, Hysni Zela!
E Martë 3 Shkurt 2026, 18:06
Dritare.net
Në një intervistë të jashtëzakonshme për emisionin 'Dekalog' me gazetarin Roland Qafoku, mjeshtri i muzikës popullore shqiptare, Hysni Zela, ka sjellë një dëshmi të gjallë dhe emocionuese mbi epokën e artë të Ansamblit të Këngëve dhe Valleve Popullore, marrëdhënien e tij simbiotike me motrën legjendare Vaçe Zela, dhe sfidat e artistit nën regjimin komunist. Intervista, e cila përkon me përvjetorin e ndarjes nga jeta të Mbretëreshës së Muzikës Shqiptare, shërben si një dokument historik që hedh dritë mbi sakrificat, triumfet dhe anën njerëzore të ikonave që formësuan identitetin kulturor të shqiptarëve për dekada me radhë.
Hysni Zela, shpesh i cilësuar modestisht si 'vëllai i Vaçes', në këtë bashkëbisedim shpalos dimensionin e tij të plotë artistik, duke treguar se si zëri i tij 'kadife' ishte një shtyllë po aq e rëndësishme e trashëgimisë muzikore të familjes Zela.
Nga Lushnja në skenat botërore
Rrëfimi nis me rrënjët e familjes në Lushnje dhe vendimin e vështirë për t'u zhvendosur në Tiranë në vitin 1962, një lëvizje e diktuar nga talenti shpërthyes i Vaçes, por që u përjetua me nostalgji dhe dhimbje nga babai i tyre. Hysni Zela kujton me detaje prekëse se si familja la gjithçka pas për të mbështetur rrugëtimin e vajzës që do të bëhej simbol kombëtar. Ai përshkruan fillimet e tij jo në skenë, por si elektricist që ndriçonte fshatrat e thella të Shqipërisë, një metaforë e bukur për njeriun që më vonë do të ndriçonte skenat me zërin e tij.
Hija dhe drita e Vaçe Zelës
Një pjesë qendrore e intervistës i dedikohet marrëdhënies me Vaçen. Hysni Zela thyen mitin e rivalitetit apo xhelozisë profesionale. Ai flet për një Vaçe që ishte sa motër e dhembshur, aq edhe mentore e rreptë. 'Ajo më mësonte çdo detaj, nga qëndrimi skenik deri te frymëmarrja,' tregon ai, duke zbuluar se pas shkëlqimit të 'panterës së skenës' fshihej një punë e jashtëzakonshme dhe një disiplinë e hekurt. Ai ndan momente private, siç është amaneti i saj i fundit në spital apo këshillat që i jepte para se të dilte në skenë: 'Thuaji vetes se je më i miri'.
Një Ansambël yjesh
Zela bën një homazh për kolegët e tij të Ansamblit, duke i cilësuar si një 'skuadër ëndrrash' që nuk do të përsëritet më. Nga Ibrahim Tukiçi te Agim Krajka, ai përshkruan një kohë kur talenti ishte kriteri i vetëm dhe kur artistët, pavarësisht varfërisë apo mungesës së lirisë, krijuan vepra që i rezistuan kohës. Ai ndan kujtime nga turnetë ndërkombëtare, nga Kina e largët deri në sallat e Italisë, ku zëri i tij vlerësohej nga mjekë e diplomatë si një fenomen i rrallë./dritare.net
