Tre vëllezër, 30 vite punë dhe një ëndërr: Si u kthye Shpella Vajzë në mburrjen e Labërisë!
Saturday 25 July 2026, 20:08
Dritare.net
Ka vende që nuk mjafton t'i vizitosh. Duhet t'i jetosh. Të ndalosh, të marrësh frymë thellë dhe të kuptosh se bukuria nuk ndërtohet gjithmonë me beton, por me punë, përkushtim dhe dashuri për tokën.
Kështu nis udhëtimi i gazetares së DritareTV, Lorena Fjolla, drejt një prej perlave më pak të njohura të jugut të Shqipërisë: Shpella Vajzë, vetëm pak kilometra larg qytetit antik të Amantias.
"Mos thuaj se ke qenë në Vlorë, nëse nuk ke qenë në Vajzë", është shprehja që e shoqëron këtë rrugëtim. Jo rastësisht. Sepse ky fshat nuk është thjesht një destinacion turistik. Është një histori suksesi e ndërtuar me duar shqiptare.
Në zemër të shkëmbit, aty ku natyra ka krijuar një shpellë me temperaturë konstante gjatë gjithë vitit, tre vëllezër kanë ngritur një biznes që sot është kthyer në model. Fillimisht ishte një baxho e vogël. Më pas erdhën teknologjia moderne, punishteja e bulmetit, dyqanet, restoranti tradicional dhe ambientet që sot presin vizitorë nga e gjithë Shqipëria, por edhe turistë të huaj.
Çdo gjë këtu flet për familjen.
Tre vëllezërit punojnë çdo ditë krah për krah, bashkë me gratë, fëmijët dhe të afërmit. Nuk numërojnë orët e punës dhe as kush bën më shumë. Numërojnë vetëm rezultatet.
"Ne nuk shohim kush punon më shumë. Ne shohim që puna të bëhet mirë", thonë ata, në një fjali që përmbledh filozofinë mbi të cilën është ngritur i gjithë ky sukses.
Qumështi vjen çdo ditë nga fermerët e zonës. Djathi, kaçkavalli, gjalpi dhe të gjitha produktet përgatiten aty, me standarde moderne, por duke ruajtur shijen tradicionale. Pikërisht kjo është arsyeja pse shumë njerëz udhëtojnë me orë të tëra vetëm për të blerë produktet e tyre.
Por Shpella Vajzë nuk është vetëm gastronomi.
Është ujëvara që rrjedh mes gjelbërimit. Është freskia natyrore e shpellës që nuk ka nevojë për kondicioner. Janë tavolinat prej druri, oxhaku që ndizet në mbrëmje, lulet, gurët dhe qetësia që duket sikur ndal kohën. Është një vend ku çdo cep është menduar për t'i dhënë vizitorit ndjesinë se është mysafir në një shtëpi, jo klient në një restorant.
Një pjesë e veçantë e vlogut është takimi me vogëlushen Xhesika, që me buzëqeshjen e saj bëhet guida më e vogël e Shpellës Vajzë. Ajo i tregon Lorena Fjollës ujëvarën, flet për ëndrrat e saj për t'u bërë piktore ose këngëtare, por premton se kur të rritet do të kujdeset edhe për biznesin e familjes. Një brez i ri që trashëgon jo vetëm një pronë, por kulturën e punës.
Po aq domethënëse është edhe historia e investimit.
Gjithçka është ndërtuar me kursimet e 30 viteve punë. Pa mbështetje të jashtme, me shumë sakrifica, me kredi kur ishte e nevojshme dhe me një bindje të vetme: të investonin vazhdimisht në vendin e tyre.
Në fund të vizitës mbetet një ndjesi që nuk lidhet vetëm me peizazhin.
Shpella Vajzë është prova se turizmi nuk ndërtohet vetëm nga natyra. Ai ndërtohet nga njerëzit që dinë ta respektojnë atë.
Është historia e një familjeje që nuk u largua nga fshati, por zgjodhi ta zhvillojë atë.
Është historia e një biznesi që u rrit pa humbur thjeshtësinë.
Dhe është historia e Shqipërisë që vizitorët duan të zbulojnë: autentike, mikpritëse, punëtore dhe krenare për traditat e saj.
Ndoshta për këtë arsye, pasi mbaron reportazhi, fjalia e parë që dëgjohet në fillim tingëllon edhe më e vërtetë:
Mos thuaj se ke qenë në Vlorë, nëse nuk ke qenë në Vajzë./dritare.net
