Nga Klevi Elezi
Partitë politike nuk maten nga numri i emrave në një listë, por nga pesha morale, profesionale dhe politike e njerëzve që zgjedhin t’i përfaqësojnë. Pikërisht për këtë arsye, listat e propozuara për organet drejtuese të Partisë Demokratike hapin një debat të domosdoshëm: a po ndërtohet një ekip që mund të rikthejë besimin e qytetarëve, apo një ekip që synon vetëm të prodhojë jehonë mediatike?
Një nga shqetësimet më të mëdha është prania e figurave të njohura kryesisht për ekranin, rrjetet sociale apo botën e spektaklit. Popullariteti nuk është mëkat dhe as nuk duhet paragjykuar. Megjithatë, politika nuk është një skenë televizive ku fiton ai që njihet më shumë. Ajo është vendi ku merren vendime që ndikojnë ekonominë, sigurinë kombëtare, drejtësinë, arsimin dhe të ardhmen e vendit.
Një parti që synon të qeverisë nuk mund të japë përshtypjen se fama është bërë kriter më i rëndësishëm se kompetenca. Qytetarët nuk presin fytyra të njohura; ata presin njerëz që dinë të hartojnë politika, të mbajnë përgjegjësi dhe të përballen me sfidat e shtetit.
Po aq shqetësuese është edhe mungesa e një meritokracie të dukshme. Në çdo forcë politike duhet të ekzistojë bindja se kontributi shpërblehet, puna vlerësohet dhe konkurrenca është reale. Kur krijohet perceptimi se emrat përzgjidhen mbi bazën e afërsisë me drejtuesit ose të ndikimit mediatik, jo mbi bazën e rezultateve dhe integritetit, dëmtohet besimi i anëtarësisë dhe zbehet motivimi i çdo profesionisti që dëshiron të kontribuojë.
Partia Demokratike ka nevojë për ekonomistë, juristë, profesorë, ekspertë të sigurisë, specialistë të administratës publike, sipërmarrës dhe profesionistë me integritet të provuar. Ka nevojë për njerëz që mund të ndërtojnë alternativa qeverisëse, jo vetëm të prodhojnë tituj në media.
Një opozitë serioze nuk fiton sepse ka figurat më të famshme. Fiton sepse bind qytetarët se është më e përgatitur për të qeverisur. Historia politike shqiptare e ka treguar vazhdimisht se popullariteti i momentit nuk zëvendëson kurrë vizionin, ekspertizën dhe përgjegjësinë.
Nëse Partia Demokratike dëshiron të rikthehet si alternativë qeverisëse, duhet të ndërtojë një kulturë politike ku merita të jetë kriteri kryesor, ku konkurrenca të jetë e hapur dhe ku çdo emër në strukturat drejtuese të jetë një garanci profesionalizmi. Në të kundërt, rrezikon të japë mesazhin se politika po zëvendësohet nga spektakli, ndërsa ekspertiza po i lë vendin famës.
Asnjë parti nuk forcohet duke zgjedhur emrat më të njohur. Ajo forcohet duke zgjedhur njerëzit më të aftë.
