Agjërimi me ndërprerje nuk është “magjik”. Çfarë tregojnë provat e reja
Dritare.net

BBC
Agjërimi me ndërprerje është kthyer në një nga mënyrat më të njohura të ushqyerjes për humbjen e peshës dhe përmirësimin e shëndetit. Por, pavarësisht popullaritetit të tij, shkenca ende nuk ka dhënë një përgjigje përfundimtare për të gjitha përfitimet që i atribuohen.
Studimet tek njerëzit tregojnë se agjërimi me ndërprerje mund të sjellë rreth 5% humbje të peshës, një rezultat që është i ngjashëm me strategji të tjera dietike. Ai mund të përmirësojë disa tregues metabolikë, si presioni i gjakut dhe kolesteroli, ndërsa përfitimet duket se janë më të mëdha tek personat që nisin me probleme më të theksuara metabolike.
Problemi kryesor është se rezultatet tek njerëzit janë shumë më pak spektakolare sesa ato të vërejtura tek kafshët. Tek minjtë, për shembull, kufizimi i orarit të ushqyerjes është lidhur me humbje peshe, jetëgjatësi dhe mbrojtje ndaj disa sëmundjeve. Por metabolizmi i minjve është shumë më i shpejtë dhe ata janë zakonisht gjenetikisht shumë më të ngjashëm se njerëzit, ndaj rezultatet nuk mund të transferohen drejtpërdrejt tek njeriu.
Një tjetër pengesë e madhe është mënyra se si maten ushqimet e konsumuara. Në shumicën e studimeve, pjesëmarrësit mbajnë ditarë ushqimorë ose raportojnë vetë çfarë kanë ngrënë. Këto të dhëna mund të jenë të pasakta, qoftë për shkak të harresës, qoftë sepse njerëzit mund të mos raportojnë ushqimet që kanë konsumuar jashtë planit.
Studime të fundit sugjerojnë se njerëzit mund të nënraportojnë ndjeshëm sasinë e kalorive që konsumojnë. Një nga metodat më të sakta për matjen e konsumit energjetik është përdorimi i ujit të dyfishtë të etiketuar, i cili përdor izotope të sigurta për të përcaktuar sa energji shpenzon trupi.
Pikërisht këtu teknologjia mund të ndryshojë mënyrën se si kryhen studimet e ushqyerjes. Studiuesit po eksperimentojnë me kamera të vendosura në syze ose varëse, sensorë që dallojnë përtypjen, pirunë inteligjentë që regjistrojnë mënyrën e ushqyerjes dhe madje sensorë të vendosur në dhëmbë që mund të identifikojnë lëndët ushqyese.
Megjithatë, këto teknologji sjellin edhe shqetësime, veçanërisht për privatësinë. Për këtë arsye, studiuesit po shqyrtojnë kombinimin e disa metodave: ditarëve ushqimorë, analizave të gjakut dhe urinës, pajisjeve të veshshme dhe të dhënave të tjera objektive.
Qëllimi është që studiuesit të mund të kuptojnë më saktë se çfarë hanë njerëzit në jetën e përditshme, pa pasur nevojë t’i mbajnë ata të izoluar në një laborator.
Në fund, agjërimi me ndërprerje mund të jetë një mënyrë efektive për disa njerëz për të kontrolluar peshën dhe për të përmirësuar disa tregues të shëndetit. Por provat aktuale nuk mbështesin idenë se ai është një “dietë mrekullie” që garanton jetë më të gjatë, mbrojtje nga kanceri apo përmirësim të madh të funksioneve njohëse.
Sfida më e madhe për shkencën e ushqyerjes mbetet të kuptojë se çfarë hanë realisht njerëzit. Teknologjitë e reja mund ta bëjnë këtë matje shumë më të saktë dhe, si rezultat, mund të ndihmojnë studiuesit të dallojnë më qartë se cilat dieta funksionojnë vërtet dhe për kë./L.F/dritare.net