Na ndiqni edhe në

Ngjarjet e Ditës

35 vite nga eksodi i “Vlorës”, rrëfimet ekskluzive për Dritare TV

Më 8 gusht 1991, mbi 20 mijë shqiptarë mbërritën në Bari në një nga eksodet më të mëdha dhe më dramatike të historisë moderne të Shqipërisë.

TIRANË – Sot shënohen 35 vite nga një prej ngjarjeve më të fuqishme dhe simbolike të historisë së Shqipërisë postkomuniste: eksodi i madh i 8 gushtit 1991 me anijen tregtare “Vlora”.

Anija, e cila ishte kthyer nga Kuba me një ngarkesë sheqeri, ndaloi në portin e Durrësit. Aty, mijëra shqiptarë të dëshpëruar për t’i shpëtuar varfërisë dhe izolimit u ngjitën në bord, duke kërkuar të largoheshin drejt Italisë.

“Vlora” fillimisht u drejtua drejt Brindizit, por autoritetet italiane nuk lejuan ankorimin e saj. Anija vijoi lundrimin drejt Barit, ku më 8 gusht mbërriti me një numër të jashtëzakonshëm njerëzish në bord.

Pamjet e mbërritjes në portin italian u bënë ndër më tronditëset e asaj kohe. Mijëra shqiptarë u dërguan në stadiumin “Della Vittoria”, ku kushtet ishin të vështira, me mungesë ushqimi, uji dhe pasiguri për të ardhmen.

Ngjarja shkaktoi një reagim të madh në Itali. Krahas vështirësive dhe tensioneve, qytetarët e Barit treguan solidaritet me shqiptarët e mbërritur. Kryebashkiaku i atëhershëm i Barit, Enrico Dalfino, e përshkroi situatën me fjalët: “Janë njerëz, njerëz të dëshpëruar.”

Një nga dëshmitë më të rëndësishme për atë ngjarje ka ardhur ndër vite edhe nga ish-kapiteni i “Vlorës”, Halim Milaqi. Në rrëfimin e tij për Dritare TV, ai ka treguar momentet dramatike kur anija u mbush përtej kapacitetit dhe ekuipazhi u përball me një situatë të paprecedentë.

Sipas dëshmisë së tij, udhëtimi që duhej të ishte një lundrim tregtar u kthye në një përballje me një realitet të jashtëzakonshëm. Ekuipazhi u përpoq të ruante qetësinë dhe sigurinë gjatë lundrimit në Adriatik, ndërsa mijëra njerëz shpresonin se në anën tjetër të detit do të gjenin një jetë më të mirë.

Pas mbërritjes në Bari, autoritetet italiane nisën procedurat për menaxhimin e fluksit të madh të emigrantëve. Një pjesë e tyre u riatdhesuan në Shqipëri, ndërsa të tjerë kërkuan azil.

Historia e “Vlorës” mbetet edhe sot një nga simbolet më të forta të eksodit shqiptar. Ajo nuk ishte vetëm historia e një anijeje dhe e një udhëtimi drejt Italisë, por dëshmia e një shoqërie që po dilte nga izolimi dhe ku mijëra njerëz ishin të gatshëm të përballeshin me të panjohurën për të kërkuar një të ardhme më të mirë.

35 vite më pas, 8 gushti mbetet një ditë kujtese dhe reflektimi për mijëra shqiptarë që lanë pas gjithçka dhe u nisën drejt horizontit, me shpresën për një jetë tjetër./L.F-dritare.net