Rama nxjerr pamjet: Nga një protestë lokale u krijua një spektakël global
E Shtunë 6 Qershor 2026, 20:08
Dritare.net
Kryeministri Edi Rama ka reaguar lidhur me protestat dhe debatin publik rreth projektit të planifikuar në Zvërnec, duke akuzuar për deformim të realitetit dhe amplifikim artificial të situatës.
Në një postim të gjatë drejtuar mediave ndërkombëtare dhe platformave sociale, Rama tha se protesta e fundit mblodhi rreth 2 mijë pjesëmarrës, ndërsa sipas tij edhe në kulmin e saj pjesëmarrja nuk ka kaluar 8 mijë persona. Kryeministri ngre pyetjen se si një protestë lokale është shndërruar në një spektakël ndërkombëtar dhe se si perceptimi publik ka tejkaluar faktet reale.
"Për CNN dhe për të gjitha mediat e panumërta, të mëdha e të vogla, së bashku me të gjithë krijuesit e përmbajtjeve në Facebook, X, Instagram, TikTok dhe çdo platformë tjetër që sot formëson bisedën globale, do të doja shumë t’ju përcillja mesazhin e mëposhtëm:
Ndërsa flasim, protesta e sotme ka mbledhur rreth 2 mijë pjesëmarrës. Ky është numri më i ulët deri tani, por edhe në kulmin e saj, pjesëmarrja nuk i ka kaluar kurrë 8 mijë persona.
Atëherë, si është e mundur që ajo që një pjesë e madhe e botës ka parë gjatë ditëve të fundit të duket kaq e madhe, kaq dramatike, kaq dërrmuese?
Në një moment, kur histeria dixhitale e prodhuar këto ditë të ketë kaluar dhe emocionet të jenë qetësuar, bota demokratike duhet të shqyrtojë më nga afër se si hendeku midis realitetit dhe përfaqësimit të tij u bë kaq i madh.
Jo thjesht për këtë rast të veçantë, por si simptomë e diçkaje shumë më të madhe.
Si mund të bëhej një vend i vogël lajm global për arsye kaq të shkëputura nga realiteti në terren?
Si mund të shndërrohej një protestë lokale me disa mijëra njerëz në një spektakël ndërkombëtar?
Si mund të ktheheshin supozimet në fakte, narrativat në vendime të pakthyeshme dhe spekulimet në të vërteta të pranuara, përpara se të verifikoheshin faktet bazë?
Dhe ndoshta më e rëndësishmja, çfarë tregon kjo për ekosistemin tonë të informacionit, kur perceptimi mund të udhëtojë nëpër botë më shpejt sesa vetë realiteti?
Sepse realiteti është se nuk ka ende një projekt.
Nuk ka ende një leje ndërtimi.
Nuk ka ende ndërtim.
Madje nuk ka as një projekt përfundimtar.
Ekziston vetëm një vizion dhe një plan: ta transformojmë Shqipërinë në destinacionin më tërheqës të turizmit elitar në këtë pjesë të botës, duke krijuar një zhvillim mjedisor neto pozitiv që, sipas vizionit aktual, do të rezultonte në rreth 25% më shumë pemë dhe hapësira të gjelbra sesa ekzistojnë sot, së bashku me përmirësime të matshme në një sërë treguesish të biodiversitetit.
Ambicia nuk është thjesht të ndërtojmë.
Ambicia është të dëshmojmë se zhvillimi dhe përmirësimi i mjedisit mund të ecin krah për krah.
Kjo është pikërisht arsyeja pse disa nga ekspertët më të njohur në botë në ekologji, biodiversitet, arkitekturë peizazhi, inxhinieri mjedisore dhe turizëm të qëndrueshëm po punojnë mbi këto koncepte dhe parametra.
Nëse ata do të kenë sukses apo do të dështojnë, kjo është një çështje që duhet vlerësuar në të ardhmen përmes analizave shkencore, shqyrtimit publik dhe debatit transparent.
Por paraqitja si një katastrofë mjedisore e diçkaje që ende nuk ekziston, që nuk është projektuar ende, që nuk është miratuar ende dhe që ka si objektiv të deklaruar prodhimin e rezultateve pozitive për mjedisin, nuk është një kontribut serioz në diskutimin publik.
Megjithatë, nga ky realitet i thjeshtë lindi një uragan histerie dixhitale, tituj apokaliptikë, indinjatë e prodhuar dhe përfundime të gjera të paraqitura si fakte të provuara.
Gjatë rrugës u shfaqën “deepfake”, imazhe të manipuluara, pretendime të fabrikuara, amplifikim i koordinuar, rrjete anonime dhe sjellje online që mbartin shumë nga karakteristikat e luftës hibride të informacionit, e cila po formëson gjithnjë e më shumë debatin publik në shoqëritë demokratike.
Edhe më e habitshme është se platformat e mediave sociale regjistruan një shpërthim aktiviteti rreth kësaj teme, me ndërveprimet në gjuhën shqipe që u rritën disa herë brenda vetëm pak ditësh.
Një pjesë e konsiderueshme e kësaj rritjeje të menjëhershme duket se nuk është nxitur nga një zgjerim organik i pjesëmarrjes publike, por nga përhapja e shpejtë e profileve të sapokrijuara, llogarive anonime dhe faqeve me pak ose aspak histori të identifikueshme, duke ngritur pyetje legjitime mbi amplifikimin artificial dhe prodhimin e vrullit dixhital.
Por ndoshta detaji më domethënës është edhe më i thjeshti.
Një numër i konsiderueshëm raportimesh nuk bëjnë as dallimin bazë midis një ishulli dhe një prone private në territorin kontinental.
Vetë protesta ka të bëjë me këtë të fundit.
Jo me të parin.
Në fakt, aktualisht nuk ka ndonjë debat të rëndësishëm publik në Shqipëri lidhur me vetë ishullin.
Megjithatë, artikuj, postime dhe komente të panumërta i bashkojnë të dyja në një narrativë të vetme, duke krijuar konfuzion aty ku duhet të ketë saktësi dhe emocione aty ku duhet të mbizotërojnë faktet.
Mospajtimi është legjitim.
Kritika është legjitime.
Pyetjet janë legjitime.
Shqetësimet mjedisore janë legjitime.
Kontrolli dhe shqyrtimi publik janë legjitime.
Ajo që nuk është legjitime është zëvendësimi i fakteve me supozime, i supozimeve me siguri absolute dhe i sigurisë absolute me zemërim kolektiv.
Ajo që nuk është legjitime është trajtimi i pretendimeve si fakte, i spekulimeve si prova dhe i frikërave si përfundime.
Dhe kur media shumë të respektuara nuk bëjnë më dallimet bazë, kur nuk ndajnë më atë që ekziston nga ajo që nuk ekziston, atë që propozohet nga ajo që është miratuar, atë që po diskutohet nga ajo që thjesht imagjinohet, ato nuk po keqinformojnë thjesht publikun.
Ato po kontribuojnë në gërryerjen e vetë realitetit.
Dhe kjo duhet të shqetësojë çdo demokraci.
Sepse kështu shkatërrohet gradualisht besimi tek institucionet.
Kështu gërryhet besimi tek politika tradicionale.
Kështu përgatitet terreni për demagogët, sharlatanët dhe tregtarët profesionistë të zemërimit publik.
Kështu normalizohen thirrjet për shkatërrimin e kundërshtarëve politikë.
Kështu amplifikohen dhe legjitimohen thirrjet për “tradhtarë”, “armiq të popullit”, madje edhe kërkesat për vdekje dhe hakmarrje.
Kështu fantazmat e vjetra të fanatizmit rikthehen të veshura me rroba të reja dixhitale.
Kështu fashizmi rishpik veten në epokën e algoritmeve.
Shqipëria do ta kalojë këtë.
Ne do të vazhdojmë rrugëtimin tonë.
Do të vazhdojmë ta transformojmë vendin tonë në një destinacion të shkëlqyer të turizmit elitar, në një demokraci më të fortë dhe në një anëtar krenar të familjes europiane.
Por kjo histori duhet të ketë rëndësi shumë përtej Shqipërisë.
Sepse të tjerët mund të shohin tek ajo një pasqyrë të asaj që mund të vijë.
Ne jetojmë në një kohë kur shoqëritë demokratike po investojnë miliarda për t’u mbrojtur nga raketat me rreze të gjatë, dronët dhe kërcënimet e jashtme.
Dhe kjo është e mençur.
Por mbrojtja e vendeve tona nga raketat do të ketë pak vlerë nëse nuk arrijmë të mbrojmë shpirtin e vendeve tona dhe mendjet e të rinjve tanë nga manipulimi në shkallë industriale, urrejtja dhe gënjeshtrat që mbërrijnë çdo ditë nga një distancë shumë më e shkurtër se ajo që mund të përshkojë çdo raketë:
Distanca midis ekranit të një telefoni inteligjent dhe mendjes së njeriut.
Sepse nëse e humbasim këtë betejë, mund të zbulojmë një ditë se kemi mbrojtur kufijtë tokësorë, por kemi lejuar që themelet e shoqërive tona demokratike të shemben nga brenda.
Dhe atëherë mund të mos mbetet më shumë për t’u mbrojtur", shkruan Rama në rrjetet sociale./dritare.net
