Letër psikologes/Si të përballoj vdekjen e bashkëshortes!
Dritare.net

E dashur psikologe Enertila, unë jam 50 vjeç, gruaja ime vdiq vitin e kaluar. Këto kanë qenë kohët më të këqija të jetës sime. Si mund ta kapërcej vdekjen e gruas sime? Unë nuk mund ta përshkruaj jetën pa të.
Psikologia Enertila Bekteshi, përgjigjet!
I dashur lexuesi ynë,
Më vjen shumë keq për humbjen e njeriut tuaj më të dashur. Ka shumë kuptim që ju po ndjeheni keq nga dhimbja e kësaj humbjeje dhe se dëshironi që depresioni dhe dhimbja juaj të marrë fund. Hidhërimi i ngjan depresionit, nëse një person do të përjetonte simptomat e depresionit në dy muajt e parë pas një humbjeje, diagnoza do të ishte ‘pikëllim’. Por nëse këto simptoma vazhdojnë dy muajt e fundit, diagnoza do të kalojë në depresion. Ndonjëherë në dhimbjen tonë, ne jemi të bindur se agonia do të zgjasë përgjithmonë. Por ashtu si sistemi ynë imunitar fiziologjik ndihmon trupat tanë të rikuperohen nga sulmi fizik, truri ynë na ndihmon të durojmë një sulm psikologjik. Nganjëherë njerëzit bëjnë më mirë sesa parashikojnë. Ata besojnë se nuk do të qeshin më kurrë, por po. Ata mendojnë se nuk do të duan më kurrë, por duan ata bëjnë pazar ushqimesh dhe shohin filma. Ajo që do të ndihmojë ndërkohë është të bësh diçka në lidhje me vetminë tënde qoftë duke shkuar në takime , duke vizituar një fqinj, duke ndarë një drekë apo darkë me një mik, duke u bashkuar me një grup për një interes ose hobi të përbashkët, duke u përqendruar në bërjen e gjërave që do të fillojë ta mbyllë dhimbjen. Çështja është të angazhohesh, pak nga pak, duke u zhvendosur në mënyrë të palëkundshme midis të kaluarës dhe të ardhmes tënde. Ju kurrë nuk do të pushoni së munguari gruan tuaj, por diku brenda e dinit se ndihma nga të gjallët do të ndihmonte kjo është ndoshta edhe arsyeja pse më shkruat. Ndoshta pa e kuptuar, ju tashmë keni hedhur hapin tuaj përpara. Ju falënderoj që më besuat .Shëndet dhe gjithë të mirat./dritare.net