Pa mësuesin, nuk ka komb. Në ceremoninë e ndarjes së çmimit “Mirash Ivanaj”!
E Diel 15 Mars 2026, 12:12
Dritare.net
Çdo ceremonie të madhe nuk e formojnë vetëm emrat e fituesve, por edhe fjalët që e orientojnë atë dhe mesazhet që rezonojnë thellë në ndërgjegjen e shoqërisë. Kështu ishte edhe mbrëmja e ndarjes së çmimeve “Mësuesi i Vitit” nga Fondacioni “Mirash Ivanaj”, ku mësuesit u vlerësuan si gurë themelorë të formimit të dijes dhe qytetarisë.
Hapjen e ceremonisë e shënoi fjalimi i drejtorit ekzekutiv të fondacionit, Rezart Spahia, i cili zgjodhi një qasje thellësisht personale për të theksuar ndikimin universal të mësuesve në jetën e individit dhe shoqërisë.
“Faleminderit që keni ardhur, dhe faleminderit për prezantimin. Mimi Kotori bëri një përshëndetje të shkurtër, unë do të doja të thoja vetëm një fjalë të shkurtër, sepse kemi 30 mësues që duam t’i njohim dhe të ndajnë këtë moment me ne, dhe s’kemi kohë për festa të gjata,” tha Spahia, duke nënvizuar rëndësinë e prezencës së çdo mësuesi dhe vlerësimin e punës së tyre.
Ai ndau me dëgjuesit tri histori prekëse, të ndara në kohë, por të lidhura nga një mesazh i përbashkët: forca e pashtershme e një mësuesi dhe ndikimi që ai ka në breza.
“Në 7 mars 2026, një nxënës 75-vjeçar i shkroi një mësueseje matematike 80-vjeçare. Sot ndihem krenar që kemi qenë nxënësit tuaj. Ju jo vetëm që keni sakrifikuar për të na mësuar dhe edukuar, por me një thjeshtësi dhe mirësi të rrallë kujdeseshit për ne. Ju nuk ishit vetëm mësuese, ju ishit më shumë se kaq,” rrëfeu Spahia, duke e bërë publikun të ndiejë fuqinë e ndjesive që lidhen me kujdesin dhe përkushtimin e mësuesve.
Ai përmendi më pas një shembull tjetër të përkushtimit të jashtëzakonshëm: “Më 31 dhjetor 2023, një profesor 80-vjeçar, i cili jepte mësim vetëm dy herë në javë, vazhdonte të punonte me nxënësit e tij pa pagesë ekstra, duke sakrifikuar kohën e familjes për të dhënë dije.”
Përmes këtyre rrëfimeve, Spahia tregoi se ndikimi i një edukatori nuk kufizohet në një periudhë të shkurtër, por vazhdon të japë fryte edhe pas dekadash. Ai theksoi rëndësinë simbolike të çmimit: “Çmimi ‘Mirash Ivanaj’ ka një vlerë jo vetëm monetare, por mbi të gjitha simbolike, është mirënjohja e vërtetë për përkushtimin tuaj.”
Spahia falenderoi gjithashtu të gjithë ata që e bënë të mundur organizimin e nismës: “Ky projekt pilot nisi më 1 janar 2026, falë mbështetjes së Bordit të Fondacionit, përkrahjes së mediave dhe institucioneve përkatëse, duke përfshirë Ministrinë e Arsimit dhe Drejtorinë Vendore të Arsimit, si dhe shumë individë që punuan ditë e natë për ta bërë këtë mbrëmje të mundshme.”
Ai përmbylli fjalimin me një mesazh të fuqishëm për mësuesit: “Falenderimi më i madh shkon për ju, mësuesit që jeni këtu dhe për të gjithë mësuesit kudo në Shqipëri. Përkushtimi juaj është një farë që vazhdon të prodhojë frymëzim dhe mirënjohje, edhe pas shumë dekadash. Ju uroj shëndet dhe shpresoj që të frymëzoni brezat e rinj, për të pasur po aq mësues të jashtëzakonshëm si ju.”
Ceremonia e “Mësuesit të Vitit” tregoi qartë se kur një shoqëri respekton dhe vlerëson edukatorët e saj, ajo investon në të ardhmen e qytetarisë, dijes dhe moralit. Mesazhet e kësaj nate ishin një paralajmërim dhe një frymëzim: mësuesit nuk janë thjesht profesionistë, por gurë themelorë për çdo komb./dritare.net
