Na ndiqni edhe në

Ngjarjet e Ditës

Edi Rama dhe një boshllëk që zgjati 30 vite

Edi Rama dhe një boshllëk që zgjati 30 vite

Politika shqiptare, për tri dekada, ka vuajtur nga një mungesa e një profili të artikuluar ndërkombëtar.

Kryeministra kemi pasur. Liderë partiakë, figura të forta brenda vendit.
Por shumë pak prej tyre kanë ditur ose kanë arritur të projektojnë Shqipërinë si zë në tavolina globale. Në vitet ’90 luftonim për mbijetesë institucionale.

Në vitet 2000 kërkonim legjitimitet euro-atlantik. Në dekadën e fundit, bota ndryshoi – dhe Shqipëria duhej të ndryshonte bashkë me të.

Sot, me fjalën dhe pozicionimin e tij Edi Rama po mbush një boshllëk që politika shqiptare e kishte lënë hapur: boshllëkun e prezencës.

Ai nuk flet si përfaqësues i një vendi periferik që kërkon vëmendje. Flet si lider që kërkon të jetë pjesë e arkitekturës së diskutimit global.

Kjo, për një vend të vogël si Shqipëria, nuk është pak. Prej 30 vitesh kemi parë liderë me peshë të fortë brenda vendit, por me ndikim të kufizuar jashtë tij. Rama, me vetëbesimin e tij dhe aftësinë për të artikuluar mesazhe në gjuhën e forumeve ndërkombëtare, ka krijuar një profil që nuk e kishim parë në këtë masë më parë.

Kjo nuk do të thotë se problemet e brendshme do na zhduken. Nuk do të thotë se fjala do zëvendësojë reformën. Nuk do të thotë se performanca mjafton.

Por do të thotë diçka tjetër: Shqipëria nuk është më thjesht objekt i diskutimit ndërkombëtar.

Po përpiqet të jetë subjekt. Dhe kjo duhet thënë. Sepse politika shqiptare ka vuajtur nga kompleksi i vogëlsisë. Nga mungesa e vetëbesimit. Nga izolimi narrativ.

Sot, për herë të parë në shumë vite, një kryeministër shqiptar flet në një skenë globale me ton të barabartë. Mund të debatojmë për rezultatet. Mund të presim prova konkrete. Por prezenca është reale. Historia do të gjykojë nëse kjo prezencë do të kthehet në trashëgimi.

Por sot, një gjë është e qartë:
Boshllëku i profilit ndërkombëtar që politika shqiptare mbajti për 30 vite, nuk ekziston më. / dritaredigjitale