Nga një fshat i harruar në një fenomen global. Ylberi i thjerrëzave të Italisë
Friday 17 July 2026, 10:10
Dritare.net
Çdo verë, një cep i vogël i rajonit Umbria në Itali kthehet në një nga peizazhet më të mrekullueshme të vendit. Në rrafshnaltën pranë fshatit mesjetar Castelluccio di Norcia, natyra krijon një spektakël të rrallë me nuanca të kuqe, vjollcë, blu dhe të verdhë – një mrekulli që nuk vjen nga një kopsht i mbjellë me lule, por nga një kulturë e thjeshtë bujqësore: thjerrëza.
Nga fundi i majit deri në fillim të korrikut, fushat e gjera të Pian Grande, Pian Piccolo dhe Pian Perduto mbulohen nga fenomeni i njohur si “fioritura” që tërheq mijëra vizitorë, fotografë dhe dashamirës të natyrës nga e gjithë bota.
Një det ngjyrash i krijuar nga natyra
Edhe pse emri lidhet me thjerrëzat, vetë lulja e kësaj bime është e vogël dhe mezi dallohet. Ngjyrat spektakolare të fushave krijohen kryesisht nga lulet e egra që rriten mes kulturave bujqësore.
Fillimisht shfaqen sipërfaqe të arta nga lulëzimi i mustardës së egër dhe bimëve të tjera, më pas vijnë njollat e kuqe të lulëkuqeve, bluja e luleve të misrit dhe nuancat rozë-vjollcë të rovejas, një lloj bizeleje e egër. Së bashku, këto krijojnë një mozaik natyror që ndryshon çdo vit.
Thjerrëza e Castelluccio di Norcia është një bimë e vogël, zakonisht vetëm 20–30 centimetra e lartë, por me një rol të madh në ekosistem. Ajo pasuron tokën me azot dhe krijon kushte të favorshme që lulet vendase të rriten pranë saj.
Një simbol i ringritjes pas tërmetit
Për Castelluccio di Norcia, spektakli i ngjyrave nuk është vetëm një spektakël natyror, por edhe një simbol shprese.
Në vitin 2016, një tërmet i fuqishëm goditi zonën dhe shkaktoi dëme të mëdha në fshat. Sot, vetëm pak banorë jetojnë aty gjatë gjithë vitit, ndërsa shumë biznese janë zhvendosur përkohësisht në zonat përreth. Megjithatë, tradita e lulëzimit vjetor ka vazhduar dhe është kthyer në një shenjë të qëndrueshmërisë së komunitetit.
Turizmi që sjell “fioritura” ndihmon në mbajtjen gjallë të fshatit dhe të traditave lokale, duke u dhënë fermerëve dhe banorëve një arsye për të vazhduar rindërtimin.
Nga një liqen i lashtë në një parajsë me lule
Sot është e vështirë të imagjinohet se këto fusha dikur ishin të mbuluara nga uji. Për mijëra vite, aktiviteti sizmik, akullnajat, reshjet dhe erozioni krijuan tokat pjellore dhe mikroklimën ideale për këtë fenomen unik.
Kombinimi mes bujqësisë tradicionale dhe natyrës së egër ka bërë që dhjetëra specie bimësh të bashkëjetojnë dhe të krijojnë një nga panoramat më të veçanta të Evropës.
Thjerrëza e famshme italiane
Përveç bukurisë së peizazhit, Castelluccio di Norcia është e njohur edhe për thjerrëzën e saj tradicionale. E vogël, por shumë e vlerësuar për shijen kremoze dhe strukturën që ruan gjatë gatimit, kjo thjerrëzë ka marrë statusin IGP (Tregues i Mbrojtur Gjeografik) në vitin 1999.
Ajo përdoret kryesisht në supa tradicionale italiane ose shoqërohet me produkte lokale, duke qenë një pjesë e rëndësishme e gastronomisë së zonës.
Një destinacion i preferuar për fotografët
Falë rrjeteve sociale, lulëzimi i Castelluccio di Norcia është bërë një nga pamjet më të njohura të Italisë. Çdo verë, fotografë, alpinistë, motoristë dhe turistë mbërrijnë në Pian Grande për të kapur momentin perfekt.
Megjithatë, bukuria e këtij vendi kërkon edhe kujdes. Për të mbrojtur ekosistemin delikat dhe kulturat bujqësore, autoritetet kufizojnë qarkullimin e automjeteve gjatë fundjavave më të ngarkuara. Vizitorët këshillohen të qëndrojnë në shtigjet e përcaktuara dhe të respektojnë tokat e fermerëve.
Një ylber që ndryshon çdo vit
Një nga veçoritë më magjepsëse të këtij fenomeni është se ai nuk është kurrë i njëjtë. Çdo fermer ka parcela të shpërndara në zona të ndryshme dhe mbjell në periudha paksa të ndryshme. Për këtë arsye, ngjyrat dhe format e lulëzimit ndryshojnë nga viti në vit.
Edhe pas periudhave të thata, natyra vazhdon të krijojë spektaklin e saj. Ndonjëherë mbizotërojnë vijat e kuqe të lulëkuqeve, herë të tjera ngjyrat e buta të luleve të egra.
