Rikthimi i Riccardo Cocciante pas 21 vitesh: Në moshën time njerëzit ndalen, por unë jo!
Dritare.net

Pas një pritjeje të gjatë prej 21 vitesh, këngëtari dhe kompozitori i njohur italian Riccardo Cocciante rikthehet me një album të ri, “Kam 20 vjet me ty", që publikohet më 13 mars. Në një intervistë, artisti flet për frymëzimin, për temat e këngëve dhe për rrugëtimin e tij artistik.
– Pas 21 vitesh pritjeje për një album të ri. Ishte një frymëzim i menjëhershëm apo një proces i gjatë?
Është një përmbledhje këngësh që i kam shkruar ndër vite. I kisha lënë mënjanë dhe më pas i përzgjodha. Është si thelbi i asaj që kam bërë gjatë gjithë kësaj kohe. Nuk kam menduar kurrë të largohem nga muzika.
– Çfarë tregon titulli i albumit “Kam 20 vjet me ty"”?
Në moshën time zakonisht njerëzit ndalen. Unë, përkundrazi, desha të rikthehem te thelbi fillestar i muzikës. Shpesh në fillim të karrierës albumet janë më të sinqerta dhe më të vërteta. Unë u përpoqa të rikthej pikërisht atë ndjenjë.
– Kush është “Odile”, personazhi i këngës me të njëjtin titull?
Kur mora tekstin më pëlqeu mënyra poetike me të cilën trajtohej një temë e rëndë si autizmi. Personazhi është një vajzë që mbyllet në botën e saj. Edhe unë kur isha i ri isha shumë i mbyllur dhe nuk shprehesha shumë. Muzika ishte gjuha që më çliroi.
– Në këngën “Personaggi di un romanzo” përmenden disa romane të famshme si Wuthering Heights, One Hundred Years of Solitude dhe War and Peace. Nëse do të ishit një personazh romani, cili do të ishit?
Gjithmonë jam identifikuar meQuasimodo nga romani “Katedralja e Parisit” i Victor Hugo. Është një personazh që nuk ka marrë shumë nga jeta në aspektin fizik dhe gjen strehë në botën e tij të brendshme.
– Muzikali juaj i famshëm Notre-Dame de Paris vazhdon të jetë shumë i suksesshëm. Si ka ndryshuar me kalimin e viteve?
Në fakt nuk ka ndryshuar. Skenografia, koreografia dhe muzika janë të njëjta. Kanë ndryshuar vetëm interpretuesit. Tema e diversitetit njerëzor është universale dhe kjo e bën veprën të mbetet aktuale.
– Në qershor do të rifilloni edhe turneun tuaj. Si ka ndryshuar zëri juaj me kalimin e viteve?
Fuqia e zërit është ende aty, por duhet të pranoj se regjistri ka zbritur pak. Dikur isha më rebel, sot jam më reflektiv dhe shijoj më shumë bukurinë e muzikës.
– Në vitin 1991 fituat Sanremo Music Festival me këngën "Se stiamo insieme", të shkruar me Mogol. Si e kujtoni atë moment?
Ishte një vendim i vështirë të merrja pjesë, sepse vija nga një brez kantautorësh që e kishin refuzuar festivalin. Por ishte një sfidë e rëndësishme dhe një eksperiencë që e kujtoj me shumë emocion.
– A do të duhet të presim edhe 20 vite për një album tjetër?
Jo domosdoshmërisht. Kam ende disa këngë dhe ide që mund të publikohen në të ardhmen./L.F-dritare.net