Nga bisedat në kafene te romani, si lindi 'Keqkuptimi'! Flet Ledia Xhoga
Dritare.net

Një nga historitë më frymëzuese të Ledia Xhogës është transformimi i saj profesional. Ajo nuk lindi si shkrimtare në New York, ajo u bë e tillë pas një rrugëtimi të gjatë që nisi me studime krejtësisht të ndryshme. Xhoga zbulon se ka studiuar për shkenca kompjuterike, një fushë që i siguronte stabilitet financiar dhe një karrierë të sigurt në Amerikë.
Ajo punoi si ndërmjetëse midis firmave teknologjike në Indi dhe bizneseve në Kaliforni, duke jetuar atë që shumë do ta quanin 'ëndrra amerikane'.
Por, Ledia rrëfen në Shqip nga Rudina Xhunga, Dritare TVpër një ndjesi të vazhdueshme boshllëku. Pavarësisht suksesit në punë dhe të ardhurave të mira, ajo ndjente se diçka thelbësore i mungonte. Shoqëria e saj me artistë, balerinë dhe muzikantë në San Diego i kujtonte vazhdimisht se arti ishte thirrja e saj e vërtetë.
'E dija që nuk kisha talent për pikturë apo muzikë, shkrimi ishte arti im', thotë ajo. Kjo ndjesi e brendshme e shtyu të merrte një vendim radikal, të linte sigurinë e Kalifornisë për të ndjekur ëndrrën në New York.
Kalimi nuk ishte i lehtë. Ajo tregon se si aftësitë e saj kompjuterike i shërbyen si një 'biletë hyrëse' për të punuar në shtëpi botuese në New York, fillimisht në departamente që nuk kishin lidhje me letërsinë artistike, por me libra shkencorë. Udhëtimet e shumta për punë, takimet në Heidelberg të Gjermanisë dhe rutina e korporatës ia bënin të pamundur të shkruante seriozisht.
Megjithatë, qenia në New York, e rrethuar nga shkrimtarë që shkruanin nëpër kafene, i dha shtysën përfundimtare. Xhoga tregon se si kishte ndërtuar një listë të detajuar në Excel me emrat e agjentëve potencialë, një dëshmi e disiplinës dhe vendosmërisë së saj. Ajo flet për refuzimet e panumërta, një proces që mund të thyejë shpirtin e çdo krijuesi. Madje, ajo ndan një anekdotë ironike: edhe ditën kur libri i saj u pranua për botim, ajo mori një letër refuzimi nga një agjent tjetër që ishte vonuar në përgjigje.
Xhoga flet për diferencën klasore në art, duke pranuar se shpesh arti është një 'luks' për ata që kanë mbështetje financiare, por ajo gjithashtu nderon ata artistë që punojnë si kamerierë apo zgjohen në 4 të mëngjesit për të krijuar. Rrëfimi i saj është një dëshmi se pasioni i vërtetë nuk mund të shuhet nga rehatia financiare dhe se guximi për të ndryshuar drejtimin e jetës është hapi i parë drejt përmbushjes shpirtërore./dritare.net