Na ndiqni edhe në

Histori Shqiptare

Tava e krapit në Shirokë, receta që ruhet prej dekadash

Tava e krapit në Shirokë, receta që ruan traditën dhe identitetin e Shkodrës
Nuk duhen shumë arsye për të vizituar Shkodrën. Qyteti ofron pafund bukuri natyrore, histori dhe kulturë, por për shumë turistë e dashamirës të kulinarisë, një arsye e vetme mjafton: tava e krapit në Shirokë. Ky destinacion ikonë ka ruajtur ndër vite jo vetëm peizazhin e mrekullueshëm të Liqenit të Shkodrës, por edhe një nga recetat më të rëndësishme të trashëgimisë gastronomike shqiptare.

Ersid Dubrovoda, menaxheri dhe trashëgimtari i një prej restoranteve më të njohura të zonës, Restorant Shiroka, tregon filozofinë që ka mbajtur gjallë këtë traditë për afro tre dekada.

Historia e restorantit nis në vitin 1996, në një periudhë të vështirë tranzicioni për Shqipërinë, kur babai i Ersidit vendosi të hapte një restorant të specializuar vetëm në gatimet me peshk të liqenit. Sot, pas gati 30 vitesh, shumëçka ka ndryshuar, por një element ka mbetur i paprekur: receta e tavës së krapit.

"Ne nuk guxojmë të ndryshojmë asgjë nga receta origjinale," shprehet Ersidi. Sipas tij, receta ruhet me fanatizëm jo vetëm për vlerën ekonomike që ka, por mbi të gjitha sepse përfaqëson krenarinë e familjes dhe një simbol të identitetit kulinar të Shkodrës.

Për shkodranët, tava e krapit është shumë më tepër sesa një pjatë tradicionale. Ajo konsiderohet simbol i mikpritjes. E

Sekreti i kësaj pjate nis që te përzgjedhja e peshkut. Krapi duhet të jetë ekskluzivisht nga Liqeni i Shkodrës. Restoranti bashkëpunon prej vitesh me një grup të përzgjedhur peshkatarësh nga Zogaj dhe Shiroka, marrëdhënie të ndërtuara mbi besimin dhe cilësinë.

Gjatë sezonit turistik, kur kërkesa rritet ndjeshëm, sigurimi i krapit cilësor bëhet gjithnjë e më i vështirë. Megjithatë, rregulli nuk thyhet. Një nga kushtet e vendosura që në fillim nga themeluesi i restorantit është i panegociueshëm: nëse peshku nuk dorëzohet i gjallë, ai refuzohet menjëherë.

Një tjetër element që dallon tavën autentike të krapit është mënyra e kapjes së peshkut. Sipas Ersidit, krapi i Liqenit të Shkodrës dallohet lehtësisht nga ngjyrimi karakteristik: pjesa e poshtme e barkut ka nuanca të kuqërremta, ndërsa pjesa e sipërme është më e errët, pothuajse e zezë.

Po aq e rëndësishme është edhe mënyra e peshkimit. Për restorantin, krapi ideal është ai i kapur me grep, një metodë tradicionale që kërkon durim dhe përvojë. Sipas Ersidit, kjo mënyrë garanton që peshku të mos stresohet dhe të mos dëmtohet fizikisht, ndryshe nga kapja me rrjeta apo metoda të tjera masive. Për këtë arsye, krapi i kapur me grep konsiderohet cilësia më e lartë e liqenit dhe lënda e parë ideale për një pjatë që, në çdo kafshatë, përcjell historinë, traditën dhe identitetin e Shkodrës./L.F-dritare.net